Francuski ambasador zdradził opolskim studentom kulisy pracy w dyplomacji

27 października 2026 roku na Uniwersytecie Opolskim odbyło się spotkanie ambasadora Francji w Polsce. Étienne de Poncins spotkał się z władzami uczelni oraz żakami, dzieląc się doświadczeniami ze swojej kariery zawodowej. Wydarzenie stanowiło cenną lekcję dla osób myślących o pracy w strukturach rządowych i unijnych, a także ukazało znaczenie międzynarodowych sojuszy akademickich w zdobywaniu kompetencji.

Przebieg historycznej wizyty na Uniwersytecie Opolskim

Wizyta francuskiej delegacji rozpoczęła się w budynku Collegium Maius, gdzie zlokalizowany jest rektorat. Ambasador Francji w Polsce, Étienne de Poncins, spotkał się tam z rektorem Uniwersytetu Opolskiego, prof. dr. hab. Jackiem Lipokiem. Władze rektorskie oraz dziekańskie skupiły się na ewaluacji inicjatyw zrzeszających europejskie ośrodki akademickie. Rektorowi towarzyszyli dr hab. Anna Weissbrot-Koziarska, prof. UO, pełniąca funkcję prorektora ds. kształcenia, dr hab. Robert Geisler, prof. UO, będący dziekanem Wydziału Nauk o Polityce i Komunikacji Społecznej, oraz dr hab. Joanna Kulska, prof. UO, dyrektorka programu Europa Master i kierowniczka Katedry Stosunków Międzynarodowych. Ze strony francuskiej obecni byli również dr Matthieu Osmont, attaché ds. współpracy naukowej i uniwersyteckiej, oraz Sélim Hamrouni, przedstawiciel ambasady ds. akademickich. Następnie w budynku Collegium Civitas zorganizowano panel dyskusyjny z udziałem studentów kierunków: filologia romańska, stosunki międzynarodowe, Global Studies, Europa Master oraz członków Samorządu Doktorantów.

Praktyczne oblicze dyplomacji i budowanie kariery

Spotkanie w Collegium Civitas pozwoliło studentom poznać specyfikę ścieżki zawodowej w dyplomacji. Étienne de Poncins opowiedział o swojej edukacji, obejmującej Instytut Nauk Politycznych w Paryżu, znany jako Sciences Po, oraz École nationale d’administration, w skrócie ENA. Znajomość realiów administracji rządowej wymaga zaplecza edukacyjnego. Zgromadzeni dowiedzieli się, jak wygląda praca w instytucjach rządowych oraz na stanowiskach dyplomatycznych. Ambasador od 2007 do 2010 roku pracował w Bułgarii, od 2010 do 2013 roku w Kenii i Somalii, a od 2019 do 2023 roku w Ukrainie, by w 2023 roku objąć funkcję w Polsce.

• Podczas dyskusji zebrano spostrzeżenia z pracy dyplomaty w Afryce Wschodniej. Zwrócono uwagę na szok kulturowy, który w przypadku wspólnego europejskiego dziedzictwa na linii Polska i Francja jest mniejszy niż zderzenie kultur z Kenią i Somalią.
• Weronika Koston, przewodnicząca Samorządu Doktorantów UO, zwróciła uwagę na anegdoty z życia zawodowego prelegenta, o których trudno dowiedzieć się z mediów.
• Studenci pytali o bezpieczeństwo w kontekście wojny w Ukrainie oraz relacje ze Stanami Zjednoczonymi. W 2022 roku dyplomata wydał książkę „Au cœur de la guerre”, opisującą działalność ambasady podczas konfliktu.

Rola młodych kadr w instytucjach europejskich

W trakcie dyskusji poruszono temat rozwoju stosunków międzynarodowych na początku XXI wieku. Ważnym punktem integracji europejskiej było przystąpienie Polski do Unii Europejskiej w 2004 roku. Ambasador przypomniał swoje doświadczenia z lat od 1999 do 2002, gdy pełnił funkcję zastępcy szefa misji w Warszawie, a także udział w pracach sekretariatu Konwentu Europejskiego. Odniósł się do pracy jako szef cywilnej misji UE EUCAP Nestor od 2013 do 2015 roku. Rozmawiano także o dyplomatycznych niuansach traktatu o wzmocnionej współpracy między Polską a Francją, który 9 maja 2025 roku w Nancy podpisali Emmanuel Macron i Donald Tusk.

Międzynarodowe środowisko akademickie sojuszu FORTHEM

Rozmowy władz uczelni dotyczyły partnerstwa w ramach sojuszu FORTHEM oraz programu Europa Master. Opolski ośrodek jest częścią porozumienia dziewięciu uczelni z Polski, Francji, Niemiec, Hiszpanii, Norwegii, Finlandii, Łotwy, Rumunii i Włoch. Międzynarodowa wspólnota akademicka skupia blisko 230 tys. studentów, 2,3 tys. doktorantów oraz 30 tys. pracowników. Studia Europa Master, znane jako studia weimarskie, trwają dwa lata. Projekt ten umożliwia naukę na trzech uniwersytetach: Uniwersytecie Opolskim, Uniwersytecie Jana Gutenberga w Moguncji w Niemczech oraz Uniwersytecie Burgundzkim w Dijon we Francji. Kształcenie w tym trybie tworzy warunki dla pracy w strukturach Trójkąta Weimarskiego.

Niniejszy materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i został opracowany na podstawie oficjalnych podsumowań z akademickiego wydarzenia z udziałem zagranicznej delegacji. Wszystkie przytoczone ustalenia i statystyki odzwierciedlają stan wiedzy na dzień publikacji tekstu.